X
تبلیغات
رایتل

نخ ، سوزن ، قیچی

فرار ...

گاهی سقف آسمان آنقدر بلند است که دستت به هیچ ستاره ای نمی رسد  

گاهی زمین آنقدر دور است که پایت در هوا معلق می ماند ... 

و گاهی انسانها آنقدر غریبه اند که بوی تن آدمیزاد قحط می آید  

و من ... گاهی آنقدر تنها می شوم که در سیاهی شب گم می شوم ...  

آنوقت ارابه ای طلب می کنم که از خودم بگریزم ... 

به آسمان  ُ  به زمین  ُ  به آدمها  ُ  به خودم ...!!!

نظرات (1)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
سلام

چقدر خوشحالم هنوزم هستی.

اگرچه سقف آسمان زیادی بلند است و زمین دور.....

دلتنگ وب و رفقای وبلاگی هستم
سه‌شنبه 9 مهر‌ماه سال 1392 ساعت 12:59 ب.ظ
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلااااام . من هم خوشحالم که هستی هنوز ... ولی در واقع نیستی؟